nieuws

Onderzoekers van de afdeling Werktuigbouwkunde en Lucht- en Ruimtevaarttechniek (MAE) van de Herbert Wertheim School of Engineering hebben een nieuw type hemodialysemembraan ontwikkeld, gemaakt van grafeenoxide (GO), een monoatomair gelaagd materiaal. Naar verwachting zal dit de behandeling van nierdialysepatiënten volledig veranderen. Deze doorbraak maakt het mogelijk om een ​​microchip-dialysator op de huid van de patiënt te bevestigen. Door te werken onder arteriële druk, worden de bloedpomp en het extracorporale bloedcircuit overbodig, waardoor veilige dialyse in de vertrouwde omgeving van de patiënt mogelijk is. Vergeleken met bestaande polymeermembranen is de permeabiliteit van het membraan twee ordes van grootte hoger, is het bloedcompatibel en is het minder moeilijk op te schalen dan polymeermembranen.
Professor Knox T. Millsaps van MAE en hoofdonderzoeker van het membraanproject Saeed Moghaddam en zijn team hebben een nieuw proces ontwikkeld waarbij GO-nanoplaatjes zelfassembleren en hun fysische en chemische eigenschappen optimaliseren. Dit proces zet de drie GO-lagen om in zeer georganiseerde nanosheet-assemblages, waardoor een ultrahoge permeabiliteit en selectiviteit worden bereikt. "Door een membraan te ontwikkelen dat aanzienlijk permeabeler is dan zijn biologische tegenhanger, het glomerulaire basaalmembraan (GBM) van de nier, hebben we het grote potentieel van nanomaterialen, nano-engineering en moleculaire zelfassemblage aangetoond", aldus dr. Mu Mogda.
Het onderzoek naar de prestaties van membranen in hemodialysescenario's heeft zeer veelbelovende resultaten opgeleverd. De zeefcoëfficiënten voor ureum en cytochroom-c zijn respectievelijk 0,5 en 0,4, wat voldoende is voor langdurige langzame dialyse met behoud van meer dan 99% van het albumine. Studies naar hemolyse, complementactivering en coagulatie hebben aangetoond dat de prestaties vergelijkbaar zijn met of zelfs beter dan die van bestaande dialysemembraanmaterialen. De resultaten van dit onderzoek zijn gepubliceerd in Advanced Materials Interfaces (5 februari 2021) onder de titel "Trilayer Interlinked Graphene Oxide Membrane for Wearable Hemodialyzer".
Dr. Moghaddam zei: "We hebben een uniek, zelfassemblerend, geordend mozaïek van GO-nanoplaatjes aangetoond, wat een grote stap voorwaarts is in de tien jaar durende ontwikkeling van op grafeen gebaseerde membranen." Het is een levensvatbaar platform dat nachtelijke dialyse met een lage doorstroming thuis kan verbeteren." Dr. Moghaddam werkt momenteel aan de ontwikkeling van microchips met behulp van nieuwe GO-membranen, waardoor onderzoek dichter bij de realiteit komt van het leveren van draagbare hemodialyseapparaten voor nierpatiënten.
In een redactioneel artikel van Nature (maart 2020) stond: "De Wereldgezondheidsorganisatie schat dat er wereldwijd jaarlijks ongeveer 1,2 miljoen mensen sterven aan nierfalen [en de incidentie van terminale nierinsufficiëntie (ESRD) is te wijten aan diabetes en hypertensie]... Dialyse. De combinatie van praktische beperkingen van de technologie en de betaalbaarheid betekent ook dat minder dan de helft van de mensen die behandeling nodig hebben, er toegang toe heeft." Geschikt geminiaturiseerde draagbare apparaten zijn een economische oplossing om de overlevingskansen te verhogen, met name in ontwikkelingslanden zoals China. "Ons membraan is een belangrijk onderdeel van een miniatuur draagbaar systeem dat de filtratiefunctie van de nier kan nabootsen, waardoor het comfort en de betaalbaarheid wereldwijd aanzienlijk verbeteren", aldus Dr. Moghaddam.
"Belangrijke vooruitgang in de behandeling van patiënten met hemodialyse en nierfalen wordt beperkt door membraantechnologie. Membraantechnologie heeft de afgelopen decennia geen significante vooruitgang geboekt. Fundamentele vooruitgang in membraantechnologie vereist verbetering van nierdialyse. Zeer permeabele en selectieve materialen, zoals het hier ontwikkelde ultradunne grafeenoxidemembraan, kunnen een paradigmaverschuiving teweegbrengen. Ultradunne permeabele membranen kunnen niet alleen geminiaturiseerde dialysatoren realiseren, maar ook echt draagbare apparaten, waardoor de levenskwaliteit en de prognose van de patiënt verbeteren." James L. McGrath, hoogleraar biomedische technologie aan de Universiteit van Rochester en mede-uitvinder van een nieuwe ultradunne siliciummembraantechnologie voor diverse biologische toepassingen, zei hierover (Nature, 2007).
Dit onderzoek werd gefinancierd door het National Institute of Biomedical Imaging and Bioengineering (NIBIB) van de National Institutes of Health. Het team van Dr. Moghaddam bestaat uit Dr. Richard P. Rode, postdoctoraal onderzoeker bij UF MAE, Dr. Thomas R. Gaborski (medehoofdonderzoeker), Daniel Ornt, MD (medehoofdonderzoeker) en Henry C van de afdeling Biomedische Technologie van het Rochester Institute of Technology. Ook Dr. Chung en Hayley N. Miller maakten deel uit van het team.
Dr. Moghaddam is lid van de UF Interdisciplinary Microsystems Group en leidt het Nanostructured Energy Systems Laboratory (NESLabs), dat als missie heeft de kennis over nano-engineering van functionele poreuze structuren en micro/nanoschaal transmissiefysica te vergroten. Hij brengt verschillende disciplines binnen de techniek en wetenschap samen om de fysica van micro/nanoschaal transmissie beter te begrijpen en structuren en systemen van de volgende generatie te ontwikkelen met hogere prestaties en efficiëntie.
Herbert Wertheim College of Engineering 300 Weil Hall Postbus 116550 Gainesville, FL 32611-6550 Telefoonnummer kantoor


Geplaatst op: 06-11-2021